Jakie maszyny są najczęściej leasingowane/finansowane w branży rolniczej? Czy istnieje zróżnicowanie regionalne?

Finansowanie maszyn i urządzeń, w tym maszyn rolniczych, w 2015 roku stanowiło istotny obszar działalności firm leasingowych. Raport Związku Polskiego Leasingu pokazuje, że w 2015 r. cała branża leasingowa odnotowała 12 proc. wzrost finansowania maszyn i urządzeń (r/r), co pozwoliło sfinansować aktywa o wartości 15,9 mld zł. Wśród maszyn i urządzeń największy, bo 24,6 proc. udział zyskały maszyny rolnicze, których łączne finansowanie wyniosło 3,9 mld zł.

Jakie trendy są widoczne w temacie finansowania rolnictwa? Zmiany w typie leasingowanych maszyn, zmiany w długości leasingu?

Środki z segmentu maszyn i urządzeń są finansowane zarówno leasingiem, jak i pożyczką. Jak pokazują dane ZPL za pośrednictwem pożyczki najczęściej finansowany jest sprzęt rolniczy (61,7 proc. udział w rynku w 2015 roku). Pożyczką zainteresowani są rolnicy będący beneficjentami środków unijnych, a także inni przedsiębiorcy korzystający ze środków unijnych. Wybierając pożyczkę klient od samego początku staje się właścicielem finansowanej maszyny. Natomiast leasing najczęściej jest wykorzystywany przez przedsiębiorstwa zainteresowane optymalizacją rozliczeń podatkowych (w leasingu operacyjnym cała rata leasingu jest zaliczana do kosztów prowadzenia działalności). Te firmy, które wyspecjalizowały się w finansowaniu rolnictwa i mają ofertę przeznaczoną dla tego sektora, są dziś atrakcyjnym partnerem dla przedsiębiorców rolnych. Najważniejsze w kontekście trendów w Agro jest wsłuchiwanie się w specyficzne potrzeby klienta, wprowadzanie nowych rozwiązań odpowiadających na nie. Kolejną przewagą jest posiadanie w ofercie kompleksowych rozwiązań wspierających różne obszary działalności rolniczej i oferujących szeroki zakres finansowania działalności przedsiębiorców rolnych. Dzięki temu klienci z sektora rolnego otrzymują pełną ofertę finansowania wszelkich maszyn, sprzętu rolniczego oraz atrakcyjne pakiety ubezpieczeniowe gwarantujące bezpieczeństwo zawieranych transakcji i efektywnego funkcjonowania gospodarstwa.

Jakie są główne cechy wyróżniające polskie rolnictwo od rolnictwa zachodnioeuropejskiego, czym różni się np. niemiecki czy duński leasingobiorca od polskiego?

Główne różnice pomiędzy polskim, a zachodnioeuropejskim rolnictwem wynikają przede wszystkim z zaawansowania modernizacji, któremu w dalszym ciągu podlega polskie rolnictwo. W związku z tym inne są potrzeby przedsiębiorców rolnych w różnych krajach. W Polsce w 2015 r. maszyny rolnicze były jednym z bardziej istotnych aktywów finansowych przez rolników za pośrednictwem firm leasingowych. Ma to potwierdzenie w danych – struktura finansowania niemieckiego rynku leasingu z 2015 r. wskazuje, że inwestycje dotyczące finansowania maszyn wykorzystywanych do produkcji stanowiły 11 proc. rynku leasingu. Dane Bundesverband Deutscher Leasing-Unternehmen e. V. (BDL) – niemieckiego stowarzyszenia branżowego – pokazują również, że w ubiegłym roku klienci z sektora rolnego, górnictwa oraz użyteczności publicznej stanowili łącznie 3 proc. klientów niemieckiej branży leasingowej.

Jaki wpływ na polską wieś, a także na popyt na leasing, ma nowa perspektywa unijna (2014-2020)? Czy już widać napływ środków na wieś?

W 2016 roku branża leasingowa spodziewa się wyraźnie niższego poziomu finansowania maszyn rolniczych z uwagi na okres przejściowy niezbędnego „rozruchu” dla uruchomienia środków unijnych z perspektywy na lata 2014-2020. Wyniki w zakresie finansowania maszyn i urządzeń, opublikowane przez ZPL na koniec pierwszego kwartału br., pokazują istotną zależność występującą między środkami unijnymi a finansowaniem maszyn rolniczych przez branżę leasingową.

Pierwszych pozytywnych efektów nowej perspektywy spodziewamy się pod koniec roku. Oczywiście w związku z tym istotne są dwie kwestie:

– dostosowanie oferty do potrzeb tych przedsiębiorców rolnych, którzy decydują się na realizację inwestycji bez wsparcia ze środków unijnych;

– dostosowanie oferty do wymogów PROW, przede wszystkim przez przygotowanie się do finansowania zdecydowanie bardziej złożonych projektów inwestycyjnych w porównaniu do transakcji realizowanych w ramach poprzedniej perspektywy.

Dostosowanie do oczekiwań rynku i potrzeb klientów jest kluczowe.